MIL-STD-202.

MIL-STD-202, elektronik ve elektriksel bileşen parçaları için test yöntemlerini tanımlayan Birleşik Devletler askeri standardıdır. Bileşenleri — dirençler, kondansatörler, bobinler, konnektörler, anahtarlar, röleler, transformatörler ve benzer cihazlar — savunma uygulamalarında karşılaşılan çevresel ve mekanik zorlanmalara karşı yeterli kılan laboratuvar prosedürlerini kurar. Standart, MIL-STD-810'un (sistem-seviyesi çevresel mühendislik) bileşen-seviyesi tamamlayıcısıdır ve savunma dışında da yüksek-güvenilirlik bileşen yeterliliği talep eden endüstrilerce yaygın referans alınır.

MIL-STD-202 bileşen-seviyesi testi düzenler. MIL-STD-810 sistem-seviyesi çevresel mühendisliği düzenler. Birçok MIL-STD-810 test planı, ilgili MIL-STD-202 yöntemlerine göre önceden yeterli kılınmış bileşenlere dayanır ve birçok ticari yüksek-güvenilirlik program (aviyonik, otomotiv, endüstriyel) son ürün askeri olmayan bir standarda göre yeterli kılınsa bile MIL-STD-202 yöntemlerini kullanır.

Kapsam

MIL-STD-202 bir yöntem kütüphanesi olarak yapılandırılmıştır. Her yöntem, elektronik bileşen parçalarına uygulanan tek bir testi (veya ilgili test ailesini) tanımlı test koşulları, sertlik seçenekleri, ekipman gereksinimleri ve kabul prosedürleri ile birlikte belirler. Standart hangi yöntemlerin hangi bileşene uygulanacağını belirlemez — bu seçim bileşen şartnamesinden, satın alma dokümanından veya yeterlilik programından gelir.

Yöntem numaralandırma şeması testleri kategoriye göre gruplar:

• 100 serisi — Çevresel testler
• 200 serisi — Fiziksel özellik testleri
• 300 serisi — Elektriksel özellik testleri

Bu sayfa çevresel ve mekanik yeterlilikte en sık karşılaşılan yöntemler — 100 ve 200 serileri — üzerinde odaklanır.

Test yöntemleri

100 serisi — çevresel testler

Yöntem 101 — Tuz atmosferi (korozyon)

• Amaç: Bileşen kaplamalarının, terminallerinin ve yapısal elemanlarının tuz yüklü atmosferlerdeki korozyona dayanıklılığının belirlenmesi
• Prosedür: Bileşen, belirtilen sürede kontrollü sıcaklık ve konsantrasyon altında sürekli tuz sisine maruz bırakılır
• Test koşulları: kütlece %5 NaCl çözeltisi, 35 °C ± 1.4 °C oda, pH 6.5 ile 7.2 arası atomize sis; sertliğe göre tipik 24 / 48 / 96 / 240 / 504 sa maruziyet (MIL-STD-202 Method 101).
• Uygulama: Konnektörler, terminaller, deniz veya kıyı uygulamalarında açıkta kalan metal yüzeyler

Yöntem 103 — Nem (kararlı durum)

• Amaç: Yüksek neme uzun süre maruz kalma altında bileşenlerin elektriksel ve mekanik özelliklerini koruma kabiliyetinin değerlendirilmesi
• Prosedür: Belirtilen sürede kararlı yüksek sıcaklık ve yüksek bağıl nem maruziyeti
• Uygulama: Nem emilimi, yüzey sızıntısı veya galvanik korozyon endişesi olan tüm elektronik bileşenler

Yöntem 105 — Barometrik basınç (düşürülmüş)

• Amaç: Yüksek irtifada karşılaşılan düşük atmosfer basıncı altında bileşen performansının doğrulanması
• Prosedür: Belirtilen düşük basınca kontrollü düşüş yapan basınç kabini; maruz kalma sırasında ve sonrasında fonksiyonel doğrulama
• Uygulama: Basınçlandırılmamış havacılık bölmelerindeki, yüksek irtifa taşıtlarındaki, füze sistemlerindeki bileşenler

Yöntem 106 — Nem direnci

• Amaç: Neme bağlı arıza modlarının hızlandırılmış ortaya çıkarılması için kombine ısıl-nem döngüleme zorlanması
• Prosedür: Yüksek sıcaklıkta yüksek nemi düşük sıcaklık fazlarıyla değiştiren çoklu günlük döngüsel maruziyet

Yöntem 107 — Isıl şok

• Amaç: Sıcak ve soğuk uçlar arasındaki hızlı geçişlere bileşenlerin dayanma kabiliyetinin test edilmesi
• Prosedür: Belirtilen yüksek ve düşük sıcaklıklar, transfer süresi ve döngü sayısı ile iki-kabinli transfer testi (veya sıvıdan sıvıya)
• Uygulama: İşletimde veya çevresel yeterlilikte hızlı ısıl geçicilere maruz kalan bileşenler

Yöntem 108 — Yaşam (yükseltilmiş ortam sıcaklığında)

• Amaç: Uzun vadeli güvenilirliği değerlendirmek için yükseltilmiş sıcaklık altında hızlandırılmış yaşam testi
• Prosedür: Belirtilen test süresi için yükseltilmiş sıcaklıkta sürekli çalışma
• Uygulama: Yaşam süresi yeterliliği, erken arıza taraması

200 serisi — fiziksel ve mekanik testler

Yöntem 201 — Titreşim (sinüsoidal)

• Amaç: Tanımlı eksenler boyunca tek frekanslı titreşime bileşen yanıtının belirlenmesi
• Prosedür: Belirtilen frekans ve genliklerde süpürme veya sabit; üç dik eksen
• Uygulama: Titreşen platformlara monte edilen bileşenler; havacılık, taşıt ve gemi uygulamaları

Yöntem 204 — Titreşim (yüksek frekans)

• Amaç: Yöntem 201'den daha yüksek frekanslı sinüsoidal titreşim; belirli platform sınıflarıyla ilgili aralıkları kapsar

Yöntem 207 — Rastgele düşürme

• Amaç: Bileşenlerin gönderim ve saha hizmetinde maruz kaldığı kaba elleçlemeyi simüle etmek

Yöntem 213 — Şok (belirtilen darbe)

• Amaç: Tek mekanik şok darbelerine karşı direncin test edilmesi
• Prosedür: Belirtilen darbe şekli (yarım sinüs, testere dişi veya trapez), tepe ivmesi ve dik eksenler boyunca darbe süresi
• Uygulama: Düşürme şoku, çarpma olayları, taşıma şoku

Yöntem 215 — Rastgele titreşim

• Amaç: Bileşenlere uygulanan güç spektral yoğunluğu titreşim profili; operasyonel ortamları sinüsoidal süpürmeden daha temsili

300 serisi — elektriksel özellikler

300 serisi; dielektrik dayanım gerilimi (Yöntem 301), izolasyon direnci (Yöntem 302), ısıl direnç (Yöntem 312) ve benzeri bileşen-seviyesi elektriksel değerlendirmeleri kapsar. Bunlar çevresel test planlarından çok bileşen şartnameleri ve yeterlilik dokümanlarından referans verilir.

Uygulanabilirlik

• Savunma bileşenleri (konnektörler, röleler, kondansatörler): 101, 103, 105, 107, 108, 201, 213
• Savunma / havacılık yaşam yeterliliği: 108, 215
• Denizcilik / gemi elektroniği: 101, 103, 106
• Endüstriyel yüksek-güvenilirlik bileşenleri: 103, 107, 108, 201, 213
• Otomotiv (seçici kullanım): AEC-Q standartlarına ek olarak 107, 213
• Havacılık bileşenleri (ticari): DO-160 sistem-seviyesi yanında 107, 215

MIL-STD-202 altında bileşen-seviyesi yeterlilik genellikle MIL-STD-810 veya RTCA DO-160 altında sistem-seviyesi kabulün ön koşuludur — sistem test programı dahili bileşenlerin temel sağlamlık seviyesini önceden gösterdiği varsayımına dayanır.

İlişkili standartlar

• MIL-STD-810 — Sistem-seviyesi çevresel mühendislik; iç parçaların bileşen-seviyesi yeterliliği için MIL-STD-202'ye referans verir
• MIL-STD-883 — Mikroelektronik cihazlar için test yöntemleri (entegre devreler için MIL-STD-202'nin muadili)
• MIL-STD-750 — Ayrık yarı iletken cihazlar için test yöntemleri
• MIL-STD-1344 — Elektrik konnektörleri için test yöntemleri (birçok MIL-STD-202 yöntemi ile örtüşür)
• EIA-364 — Elektrik konnektör ve soket test prosedürleri (ticari muadil, sıklıkla MIL-STD-202 ile birlikte veya yerine referans verilir)
• JEDEC standartları — Ticari yarı iletken endüstrisi için MIL-STD-202 kavramlarını uyarlayan IC güvenilirlik test yöntemleri
• IEC 60068-2 — Birçok çevresel test yöntemi için uluslararası eşdeğer; bileşen-seviyesi yeterlilik için daha az kuralcı

Mühendislik etkileri

Bileşenler için MIL-STD-202 uygunluğu tipik olarak program-seviyesi bir gereksinimdir: ana yüklenici yöntemleri ve sertlik seviyelerini bileşen yeterlilik dokümanında belirtir, bileşen tedarikçileri özel test kampanyalarıyla uygunluğu gösterir. Üç program-seviyesi karar test kapsamını yönlendirir:

• Yöntem seçimi — bileşen sınıfına 100/200/300 serisinin hangi alt kümesinin uygulanacağı; birçok program tam batarya yerine uyarlanmış bir alt küme kullanır
• Sertlik seçimi — her yöntem içinde, sertlik seviyeleri platform ortamına uyacak şekilde seçilir (örn. aviyonik irtifa vs kara taşıtı tozu)
• Numune boyutu ve kabul — test edilen numune sayısı, izin verilen arıza oranı, sınır sonuçların ele alınması

Bileşen üreticileri için, kilit parça numaralarında güncel MIL-STD-202 yeterliliğini korumak, bu yeterlilikleri referans alan savunma ve yüksek-güvenilirlik programları için sertifikalandırma döngüsünü önemli ölçüde kısaltır.